دسته: مقالات ترجمه شده
مخازن گونهxadهای لیستریا در سه اقلیم زیستی
مشخص شده که، آب و خاک،
آشیانه های[1] اکولوژیکی محوری[2] برای انتقال باکتری لیستریا مونوسیتوژنز
به درون گیاه، حیوانات و زنجیره غذایی میxad باشد. در مطالعه پیش رو، 467
نمونه خاکی و 68 نمونه آبی، از 12 مکان مختلف زمین شناختی[3] و زیست محیطی
در اتریش از سال 2007 تا سال 2009 جمع اوری شده است. لیستریا در 30٪ خاک ها
و 26٪ از نمونه های آبی مورد بررسی و جمع آوری شد.
به طور کلی، گونه غالب
در نمونهxad های خاک و آب لیستریا seeligeri ، L. iocua، و L. ivanovii می
باشد. لیستریا مونوسیتوژنز، بیماریxadزای[4] انسان و حیوان، به طور انحصاری
از 6٪ نمونه خاک در مناطق A (منطقه کوهستانی[5]) و B (علفزار[6]) جدا شده
است. اولویتxadهای زیست محیطی مجزا برای L. seeligeri و L. ivanovii که اغلب
از مناطق حیات وحش C (دریاچه Neusiedl) و از مکانxadهایی در نزدیک محل زندگی
نشخوارکنندگان وحشی و اهلی (منطقه A) جدا شد. L. monocytogenes به صورت
عالی تشخیص داه شد و نرخ مقاومت به آنتیxad بیوتیک در مناطق A و B را می توان
با نزدیکی به زمین های کشاورزی و زیستی شهری مرتبط دانست. نوع توالی
چندکانونی لیستریا مونوسیتوژنز این مدارک را اثبات می کند که نوع توالی 37
(ST37، ST91، ST101 و ST517 ) بارها از مناطق A و B، جداسازی شده است.
لیستریا مونوسیتوژنز گونه عالی تشخیص داده میxadشود و تنوع نژادی که در طول
سیل رودخانه Schwarza (منطقه A) و دانوب (منطقه B) در سپتامبر 2007 مشاهده
شد، نشانگر پراکندگی آن از طریق نهر میxad باشد.
برچسب:
نویسنده: فاطمه نوری